2001, documentaire, 70 min.

In deze film zien we getuigenissen van enkele Vietnam veteranen en een gesprek met de voormalige oorlogscorrespondent Michel Herr. In interviews wordt gesproken over de manier waarop soldaten zich, tijdens oorlogssituaties, de aantrekkingskracht van geweld en vernietiging eigen maken en hoe een oorlog deze verlangens, die hypnotiserend en verslavend kunnen werken, losmaakt. Oorlog wordt gewoonlijk gezien in het licht van het gruwelijke geweld dat gepleegd wordt en de ontzetting en angst bij de slachtoffers. Hier echter worden fragmenten uit de verschillende interviews zo naast elkaar geplaatst dat het bijna onnadrukkelijk en langzaam bij de kijker doordringt hoe individuen in het vermoorden van burgers genoegen kunnen scheppen. Scènes waarin mensen de voormalige Vietnamese oorlogsgebieden en een tentoonstelling van oorlogsdocumentatie bezoeken, versterken een kritische reflectie op onze consumptieve manier van omgaan met oorlogsbeelden en maken een vastgeroest denkpatroon inzichtelijk. Bovendien versterken ze het menselijk vermogen om tegen oorlogen in verzet te gaan. De op fluisterende toon uitgesproken hypothese van Michel Herr: “Als oorlog hel was en alleen maar hel… denk ik niet dat mensen zouden doorgaan met oorlogvoeren”, laat ons nadenken over wat toch de onderliggende structuur van oorlog is die in de hele geschiedenis van de mensheid aanwezig blijft.

Coco Schrijber, geboren 1961, woont en werkt in Amsterdam. Korte selectie van films: Een Waardeloos Sprookje, 2005; Mooie Wereld, 2004; Niet Groot, Niet Klein, 1997; Lunch in Budapest, 1996; In Motion, 1994.